De Mechelse Koekoek

De Mechelse Koekoek is een zeer imposant dier dat zeer rustig en vertrouwelijk is als je af en toe eens met de dieren bezig bent. Er worden veel kippen te koop aangeboden die de kleur koekoek hebben maar geen Mechelse koekoek zijn, veelal gewone legkippen.

legkip-koekoek

Legkip-koekoek

mechelse-koekoek-haan

mechelse-koekoek-haan

De bouw van de Mechelse Koekoek.

De bouw van deze vleeskip hoort lang, groot, zwaar en breed te zijn met een goede diepe gespierde borst en een lange horizontale rug. Bij en volgroeide haan is de richtlijn voor lengte van de rug 2 maal een normale mannenhand. De staart word zo goed als horizontaal met de ruglijn meegedragen. Volwassenen hanen wegen meer dan 5kg en de hennen zijn meestel een kilo lichter. De vleugels zijn vrij klein en wordt horizontaal en dicht tegen het lichaam gedragen.

De kop is breed, zwaar en stevig met oranje-rode ogen. De snavel is vrij kort, krachtig en wit van kleur. De kam is klein en rechtopstaand met vier tot zes regelmatig gevormde kamtanden. De kamhiel (het achterste einde van de kam) is horizontaal. De kinlellen zijn langwerpig en middelgroot. Zowel kam als kinlellen moeten vurig rood zijn. De bevedering is eerder donsachtig en zorgt voor een goede isolatie. Typisch voor de Mechelse Koekoek is de bevedering op de poten en tenen. De buitentenen zijn vol bevederd en op de andere staan een paar stoppels.

Momenteel is de Mechelse Koekoek erkend in koekoekkleur, koekoek goudhalzig, zilverkoekoek, wit, blauw en Colombia. De koekoekkleur komt momenteel het meeste voor en de dieren in deze kleur zijn meestal het best van kwaliteit.

Wit is in opmars en de blauwe terug volop in opbouw. Het is een ras dat zeker niet rap over een omheining gaat vliegen. Jonge dieren zullen nog eens de vleugels openslaan en al fladderend een afsluiting proberen beklimmen. Op enkele uitschieters na lukt dit meestal niet. Een omheining van 1m20 zou zeker moeten volstaan om ze binnen te houden. Voor een kippenhok stelt de Mechelse geen specifieke eisen. Een oppervlakte zoals normaal voorzien voor groothoenders zou zeker voldoende moeten zijn. De staartstuurveren van de hanen zijn enorm fragiel en raken rap beschadigd. Om serieuze beschadiging te voorkomen hebben ze zeker een voldoende grote opening nodig om het hok in en uit te komen. Als nutsdier is de Mechelse een van de interessantste hoenderrassen. De Mechelse combineert een vrij goede leg (140 tot 160 eieren per jaar) met een zeer goede vleesopbrengst. De dieren hoeven geen reusachtige uitloop maar stellen het zeker op prijs om af en toe eens te zonnen, een zandbad te nemen en eens de benen te strekken.